Rozpoznanie glistnicy jest często przypadkowe poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub zwymiotowanej treści pokarmowej. W przypadku podejrzenia choroby podstawowe znaczenie diagnostyczne ma badanie kału na obecność jaj pasożytów.

 

Pierwsze objawy zarażenia glistą mogą być różne, do często obserwowanych należą następujące dolegliwości:

  • zawroty głowy
  • wzmożona pobudliwość nerwowa
  • nagłe ataki bólu brzucha i wymioty
  • rozstroje jelit (biegunki, zaparcia)
  • zmiany skórne – świąd skóry, pokrzywki, wypryski
  • czasami drgawki
  • podwyższona temperatura
  • zapalenie spojówek
  • napady astmy oskrzelowej.

W późniejszym okresie zarażenia glistami chorzy doświadczają:

  • nieprzyjemnych odczuć pod skórą
  • ślinotoku
  • spadek apetytu
  • ból głowy
  • nocne ataki lęku

 

Podczas licznej inwazji glistą ludzką następuje:

  • zgrzytanie zębów
  • zapalenie oskrzeli
  • duszności astmatyczne
  • niedokrwistość
  • infekcje dróg oddechowych

Rozpoznanie glistnicy jest często przypadkowe – poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub zwymiotowanej treści pokarmowej.

W glistnicy rozróżnia się 3 etapy:

  • I wędrówką larw
  • II pobytem dojrzałej glisty w jelicie cienkim
  • III powikłaniami wywołanymi przez dojrzałe glisty w organizmie żywiciela

Od momentu zakażenia do pojawienia się jaj w kale zwykle upływa 60-80 dni.

Glisty wywierają wyraźne działanie toksyczne, zwłaszcza u dzieci.

Wyraża się ono m.in.:

  • zahamowaniem rozwoju fizycznego i umysłowego dzieci intensywnie zarażonych
  • wzmożoną pobudliwością nerwową