Rozpoznanie glistnicy jest często przypadkowe poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub zwymiotowanej treści pokarmowej. W przypadku podejrzenia choroby podstawowe znaczenie diagnostyczne ma badanie kału na obecność jaj pasożytów.

Pierwsze objawy zarażenia glistą mogą być różne, do często obserwowanych należą następujące dolegliwości:
• zawroty głowy
• wzmożona pobudliwość nerwowa
• nagłe ataki bólu brzucha i wymioty
• rozstroje jelit (biegunki, zaparcia)
• zmiany skórne - świąd skóry, pokrzywki, wypryski
• czasami drgawki
• podwyższona temperatura
• zapalenie spojówek
• napady astmy oskrzelowej.

W późniejszym okresie zarażenia glistami chorzy doświadczają:
• nieprzyjemnych odczuć pod skórą
• ślinotoku
• spadek apetytu
• ból głowy
• nocne ataki lęku
• Podczas licznej inwazji glistą ludzką następuje:
• zgrzytanie zębów
• zapalenie oskrzeli
• duszności astmatyczne
• niedokrwistość
• infekcje dróg oddechowych
Rozpoznanie glistnicy jest często przypadkowe – poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub zwymiotowanej treści pokarmowej.

W glistnicy wyróżnia się trzy odrębne etapy, związane z:
• I wędrówką larw,
• II pobytem dojrzałej glisty w jelicie cienkim
• III powikłaniami wywołanymi przez dojrzałe glisty w organizmie żywiciela
Od momentu zakażenia do pojawienia się jaj w kale zwykle upływa 60-80 dni.

Glisty wywierają wyraźne działanie toksyczne, zwłaszcza u dzieci. Wyraża się ono m.in.:
• zahamowaniem rozwoju fizycznego i umysłowego dzieci intensywnie zarażonych
• wzmożoną pobudliwością nerwową