Rozpoznanie glistnicy jest często przypadkowe poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub zwymiotowanej treści pokarmowej. W przypadku podejrzenia choroby podstawowe znaczenie diagnostyczne ma badanie kału na obecność jaj pasożytów.
Pierwsze objawy zarażenia glistą mogą być różne, do często obserwowanych należą następujące dolegliwości:
- zawroty głowy
- wzmożona pobudliwość nerwowa
- nagłe ataki bólu brzucha i wymioty
- rozstroje jelit (biegunki, zaparcia)
- zmiany skórne – świąd skóry, pokrzywki, wypryski
- czasami drgawki
- podwyższona temperatura
- zapalenie spojówek
- napady astmy oskrzelowej.
W późniejszym okresie zarażenia glistami chorzy doświadczają:
- nieprzyjemnych odczuć pod skórą
- ślinotoku
- spadek apetytu
- ból głowy
- nocne ataki lęku
Podczas licznej inwazji glistą ludzką następuje:
- zgrzytanie zębów
- zapalenie oskrzeli
- duszności astmatyczne
- niedokrwistość
- infekcje dróg oddechowych
Rozpoznanie glistnicy jest często przypadkowe – poprzez zauważenie glisty w kale chorego lub zwymiotowanej treści pokarmowej.
W glistnicy rozróżnia się 3 etapy:
- I wędrówką larw
- II pobytem dojrzałej glisty w jelicie cienkim
- III powikłaniami wywołanymi przez dojrzałe glisty w organizmie żywiciela
Od momentu zakażenia do pojawienia się jaj w kale zwykle upływa 60-80 dni.
Glisty wywierają wyraźne działanie toksyczne, zwłaszcza u dzieci.
Wyraża się ono m.in.:
- zahamowaniem rozwoju fizycznego i umysłowego dzieci intensywnie zarażonych
- wzmożoną pobudliwością nerwową
