Co to są Glisty Ludzkie? 
| Co to są Glisty Ludzkie? |
|
Glisty Ludzkie są to białe robaki, żyjące w przewodzie pokarmowym, gdzie odżywiają się częściowo strawionym pokarmem swego żywiciela. Dojrzałe samce mierzą 15-35 cm długości i 0,2-0,4 cm grubości, podczas gdy samice mają 20-50 cm długości i 0,3-0,6 cm grubości. Ciało glist, podobnie jak wszystkich nicieni, jest w przekroju obłe, wydłużone i zaostrzone z obu końców, bez wyodrębnionej główki. Brak u nich również komórek zaopatrzonych w rzęski i wici. Zewnętrzną powłokę ciała glist ludzkich stanowi wór powłokowo-mięśniowy, składający się z: oskórka, nabłonka i pojedynczej warstwy mięśni.
Układ pokarmowy ma postać przewodu rozpoczynającego się otworem gębowym, kończy się zaś otworem odbytowym. Otwór gębowy tegoż osobnika otoczony jest trzema wargami; jedną grzbietową i dwiema brzusznymi. Wargi są wyraźnie oddzielone bruzdą u podstawy, mające wewnętrzny brzeg delikatnie ząbkowany i brodawki czuciowe po bokach. Tuż za otworem gębowym znajduje się silnie umięśniona gardziel (która stanowi 1/3 długości ciała). Glisty ludzkie nie mają wyspecjalizowanego układu oddechowego. Potrafią, bowiem oddychać beztlenowo. Układ wydalniczy glist to kanały zbudowane tylko z dwóch komórek. Układ ten służy przede wszystkim do osmoregulacji, jak rówież do usuwania zbędnych, szkodliwych produktów przemiany materii. Układ nerwowy złożony jest z pierścienia nerwowego otaczającego gardziel, 6 powrózków nerwowych odchodzących ku przodowi od pierścienia okołogardzielowego i 8 pni nerwowych odchodzących od tego pierścienia ku tyłowi. Cykl rozwojowy Dorosłe samice, żyją w jelicie cienkim. Składają dziennie do 200 tysięcy jaj, które z kałem żywiciela wydostają się na zewnątrz. Po kilku tygodniach w jajach rozwijają się larwy i w takiej postaci czekają na połknięcie przez żywiciela. Ponieważ glista jest pasożytem monoksenicznym kolejnym żywicielem jest również człowiek. W jelicie człowieka larwy wydostają się z osłon jajowych. Uwolnione larwy przez ścianki jelita przedostają się do naczyń krwionośnych i rozpoczynają wędrówkę do płuc. Jest to konieczne, ponieważ do dalszego rozwoju potrzebują tlenu. Docierają więc do pęcherzyków płucnych. Tam dwukrotnie linieją. Po osiągnięciu 2 mm długości zaczynają wędrówkę w górę przez oskrzeliki, oskrzela, krtań do tchawicy, skąd odruchowo przełknięte, dostają się do żołądka i stąd do jelita. Tu dorastają. Po ok 2 miesiącach od zakażenia zaczynają w jelicie rozmnażać się płciowo. Choroba spowodowana przez glisty nosi nazwę glistnicy i objawia się najczęściej ogólnym osłabieniem, zawrotami głowy, obrzękami twarzy, nadmierną pobudliwością chorego i reakcjami alergicznymi. Gdy zakażenie jest masowe, może dochodzić do całkowitego braku drożnosci jelit. Glistą można się zarazić jedząc niedomyte warzywa, które były nawożone ludzkimi fekaliami, lub pijąc zanieczyszczoną wodę (np. w czasie kąpieli w jeziorze, rzadziej basenie). Glista bytuje w jelicie 13-15 miesięcy. Po tym czasie może dojść do samowyleczenia, o ile nie nastąpi ponowne zakażenie lub powikłania, np. niedrożność jelita cienkiego lub zapalenie wyrostka robaczkowego. W jelicie może bytować nawet kilkaset glist jednocześnie. Samica produkuje ogromne ilości jaj, które są wydalane z kałem  |
|||
